27/10/2008 · Kategori: Siirlerim

Kalemim Kırıldı!

 



Beni ipte asılı bıraktın,

İp acıtmıyor da canımı,

Sensizlik kadar.

Uzatmadın ellerini,

Tutmadın ellerimi,

Bıraktın!

Sen verdin

Kalemi mi kırma hükmünü.

 

Çevrem son zamanlarda soğuk olduğumdan bahsediyor,

Ben soğudum artık, canım çekiliyor,

Çaresi yok bu halimin,

Can bedenden gidiyor.

Kalemi mi kırdın.

 

Artık Sensizlik kokuyor tüm parfümlerim,

Odam da soluyor çiçeklerim,

Artık yaşamak haram olur, ölümü beklerim,

Sen de kalemi mi kırdın.

 

Boşuna bunca Sevmeler,

Sana gitme diye, gitmeyeyim diye yalvarmalar,

Sen de yalan m Sevmeler?

Yitik heceler oldu Sevdalar,

Kalemim kırıldı.

 

Zaten ben öleyim artık,

Her şey yalan olduktan sonra,

Ben bu dünyadan göçeyim artık,

Kalemim kırıldıktan sonra.

 

Artık nasıl olsa yazamam,

Artık Sana ağlayamam,

Artık ne yaşarım, ne de geri dönerim,

Kalemim kırıldı, iflah olmam.

 

Çaresi yok Sensizliğimin,

Geri dönüşü yok bu yolun,

Unutur gibi Sevemiyorum Seni,

Azar azar unutamıyorum.

Daha iyi oldu sanki böyle birden gitmem,

Kalem

Kalemim kırıldı.

 

Aramızdaki uzaklık bir karanlıktı,

Geceler uzuyor, gündüzler kısalıyordu,

Yalnızca ufacık zaman zaman atan bir yürek çarpıntsı var şimdi yüreğimde,

Ruhum iyileşmedi.

Kalemim kırıldı.

 

Şimdi korkmadan söylüyorum ya herşeyi,

Nerden geldi bu cesaret bilmiyorum,

Ama sanırım öleceğimden,

Kalemim kırıldı.

 

İyi oldu, iyiki kırdın kalemi mi,

Yaşamla ölüm arasında, gidip gelmek ne zordu,

Boşluğa sarılmak,

Görüyorum zannedip de boş boş bakmak,

Şimdi ellerim titriyor,

Buz kesiyor bedenim,

Esen rüzgarlara Sensizlik kokan parfümü mü savurdum.

Ve ben yavaş yavaş göçüyorum.

 

 

27.10.2008 – 13:00

Kalıcı Bağlantı Yorum (2) Yorum yaz!

26/10/2008 · Kategori: Siirlerim

Söyle ! Canımdaki Canım../ Sen Çare misin?











Yeşil renkte hüzünler baharımsın.
Aklım dağlarda, Yüreğim topraktaydı,
Yaşamayı harammı edecektin Bana?
Söyle! Canımdaki Canım!.



Yaramı deşen deli hasretin, deler yüreğimi hançer olur,
Sensizlik vurur, tüm kapılarım açık, cereyan olup, çarpar,
Sonra rüzgar gelir, savurur,
Cereyanda yanan küllerimi,
Sensizliğim yanar, duman duman..
İçimdeki kabaran özlem koskoca bir derya olur..
Ve Ben bir tek Sana köle olurum.
Söyle Canımdaki Canım !
Sen de Bana olurmusun?



Ayrılık felci yüreğime vurur,
İçime işler hasretin deli sancısı,
Aşkın gözü kördür ya,
Senden başkasını o yüzdenmi göremez oldum?
Söylesene! Canımdaki Canım,
Yoksa gözlerimidemi kör edeceksin?




Gırtlağıma takılır, yapışır kelimeler,
Sana söyleyemediklerim,
Söyle Canımdaki Canım!
Sen söyle!
Yoksa dilimidemi bağladın?



Deli kader ölüm marı olur Bana,
Ellerimi uzatırım tutan olmaz ellerimi,
Yaşayamadığım günahlar çıkar karşıma,
Yoksa yaşamadığım hayat mı zindan olur Bana?
Söylesene Canımdaki Canım,
Yoksa yaşamı Sen mi zindan ettin Bana?



Bana dar gelir sokaklar,
Yalnız kalırım, görmez Beni kalabalıklar,
Bu İstanbul’a sığmazmıyım?
Dar mı gelir dünya Bana?
Söylesene Canımdaki Canım,
Dünyayı Bana dar mı edersin?



Buz kesmiş bedenime,
Sensizlikten buz gibi donmuş bedenime,
Ne çare olur?
Söylesene Canımdaki Canım,
Sen Çare misin?


--- 24.09.2008 – 16:30

Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!

24/10/2008 · Kategori: Siirlerim

Gönlüm Gurbet’in, Ecel Bekliyor!

Gönlüm Gurbet’in, Ecel Bekliyor!




Gönlüm gurbetin, sıla’n gelmiyor,
Aldığım bu nefes artık ağır geliyor,
Batıyor yüreğime, acıtıyor,
Gönlüm Gurbet’in, ecel bekliyor.

Güneş ufuğa değmez,
Gözlerim güneşi görmez,
Her yer hüzün olur, gri olur, sis olur,
Gönlüm Gurbet’in , ecel bekliyor..

Gönül gemilerim yandı, limanında kaldı,
Gittin ama adın dilimde kaldı,
Gözlerin gözümde kaldı,
Az kaldı,
Gönlüm Gurbet’in, ecel bekliyor.

Artık mehtap olmuyor,
Hayalin gönlüme özlemle sarar,
Ağlanılası akşamlar,
Gönlüm Gurbet’in, ecel bekliyor..

Yüreğim şimdi gölgeli dağların ardında,
Üzerine perde çekilmiş oralarda,
Kimse görmeyecek, kimse bilmeyecek,
Gönlüm Gurbet’in, ecel bekliyor.

Sevdam en derinlerde,
Yüreğimin taa içinde,
Kimse bilmeyecek hüzünlü akşamlarda,
Gönlüm Gurbet’in, ecel bekliyor.

Gurbetimin beni unutması içimi acıtsa da,
Yüreğimin derinine kederleri vursa da,
Özlemler bağrımı deşip, düşman olsa da,
Gönlüm Gurbet’in, ecel bekliyor.

Kim derdi ki yitik sevda olacağını,
Kim derdi ki yalan olacağını,
Gözyaşlarımın son bulmayacağını.
Gönlüm Gurbet’in, ecel bekliyor.

Yitik sevdalara, hece mi olucaktık?
Gönlümde bitmeyen bir acı kervanımıi olucaktı?
Başka dünya çağırsa da Beni
Gönlüm Gurbet’in, ecel bekliyor.

Sana sözlerim bitmiyor,
Ne Sıla’m geliyor, ne de Gurbet’im bitiyor,
Özlemin yüreğimi artık acıtıyor,
Gönlüm Gurbet’in, ecel bekliyor.

--- 24.10.2008 -- 16:00

Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!

24/10/2008 · Kategori: Siirlerim

Çok Aciz’sin / Hayat!

Çok Aciz’sin / Hayat!




Öyle aciz’sin ki hayat,

Beni anlamaktan, Beni dinlemekten,

Beni bilmekten

Hatta görmekten bile Aciz’sin..



Körsün hayat,

Bilmiyorsun beni,

Bencilsin hayat,

Sığdıramıyorsun Beni..



Benim kadar cömert değilsin hayat,

Sevemezsin.

Benim kadar fedakar olamazsın,

Hiç bir şey veremezsin.



Ancak nasihat verirsin Sen,

Ancak bildiğini okursun,

Ama dinlemezsin ,

Sağırsın hayat



Öldür artık kendini de, beni de,

Kurtar bu gafletten, kurtar bu çelişkiden,

Sağlam dur hayat,

Duramazsın.



Sen acizsin hayat,

Başını kimseye yaslamadan ağlayamazsın,

Sırtını kimseye yaslamadan ayakta duramazsın,

Yaşayamazsın hayat.



Ben veririm herşeyimi,

Ben severim tüm yüreğimle,

Görürüm ben tüm sevdiklerimi,

Sen fedakar değilsin hayat!





Ben utanmazım,

Yanaklarım kızarsa da ağlarım,

Senin gözlerin yokki,

Ağlayamazsın.



Ben arsızım,

Sevdiğimin peşinden giderim,

Senin Sevdiğin yok ki,

Gidemezsin.



Ben yüzsüzüm,

Yine Severim O’nu, Bıkmadan, usanmadan,

Sen sıkılgansın hayat,

İki yüzün var Senin..



Vazgeçilmez olsan da

Senden Geçeceğim.

Yaşamayı sevsem de,

Zehirini içeceğim.

Yüreğime sığmayan Sevgiyi,

Sen deki mezarıma gömeceğim.

Sen acizsin,

Ben Öleceğim.

Sen korkaksın,

Sen cesaretsizsin.

Ben Öldüreceğim hayatımı.

Sen ben olamazsın ki,

Ben de Aciz olamam ki.

Sen çok Aciz’sin HAYAT!




PembeMavi_M -- 24.10.2008 – 17:00

Kalıcı Bağlantı Yorum (1) Yorum yaz!

23/10/2008 · Kategori: Siirlerim

< Ölmüşlüğüm >


Yaren gitmiş
Gülen yüzüm solmuş,
Mülteciliğimin çukurunda kendim,
Uçurumdan düşmüşlüğüm,
Uykusuz gecelerimi bölsem sabahlara kadar ikiye,
Öldürmüşlüğüm.


Her yer simsiyah,
Her yer kan kıpkırmızı,
Yüreğimin kırmızılığı,
Kanamışlığım.


İndimde doymamışlığım,
Aşkımı yaşayamamışlığım,
Hep yarım kalmışlığım,
Yaşadım gitmişliğini..


Her yer şimdi cehennem,
Bir yolculuğa çıkmalıyım,
Ufkumda gezinmeliyim,
Gelmeliyim,
Öldürmüşlüğümle.


Şimdi bir başıma,
Bir beden, sadece cisimden ibaret,
Bir de ruh, ama
Ruhsuzluğum..


Bir bez, bir bir çöp ne fark eder,
Bu yürek ne ister ne gerekir?
Kurumuş bir yaprak işte,
Solmuşluğum!


Bir hiç saydım kendimi,
Hiç sayarak hiç oldum,
Hiçlik dünyasında,
Kaybolmuşluğum.


Dolambaç olan ayaklarımı
Ne çözer şimdi Beni, dizlerimi,
Kim tutar ellerimi,
Yalnızlığım!


Bu sılandan uzak gecelerde dolanmaktayım,
Kederini takmadan, hayaline sarılmaktayım,
Geceleri üşümüşlüğüme sarılmaktayım,
Ölmüşlüğüm!


Bazen de kedere sarılıp ağlamaktayım,
Tıkanana kadar,
Ağlaya ağlaya yok olmaktayım,
Olmayışım!


Şimdi yoksun, uzaksın,
İndimde yaşanmamışlığım,
Bitmemişliğin,
Uzaktayım,
Yakınım, Yakınımsın.
Bitmemişliğin!


Yüreğimde keder,
Bedenimde ecel,
Dilimle sana dualar, kendime beddualar okumaktayım,
Tüm renkler rengini yitirmiş,
Solmuşluğum!


Renkler alacakaranlık, renkler gri
Renkler solmuş,
En güzel renge boyanmak için, Sebep kalmamış,
Sebepsizliğim.


Yüreğim harabe,
Anılar tatilde,
Yar Ben uzakta,
Ölüşüm...








  --- 23.10.2008 -- 12:00 ---

Kalıcı Bağlantı Yorum (1) Yorum yaz!

« Önceki ::